اتریوم 2

گاهی اوقات مردم از اصطلاح کوین (Coin) برای اشاره به چیزی استفاده می‌ کنند که بقیه آن را توکن (Token) می‌ نامند و بر عکس آن نیز صادق است. برخی این دو نام را برای اشاره به همه‌ی دارایی‌ های دیجیتالی به کار می‌ برند که در حال حاضر در دسترس است. اما بین کوین و توکن تفاوت‌ هایی وجود دارد، بنابراین بهتر است این تفاوت‌‌ها را بدانید.

کوین چیست؟

کوین (کریپتوکارنسی) در واقع یک نوع پول دیجیتال است که به‌وسیله رمزنگاری ایجاد شده و ارزش را در خود ذخیره می‌ کند. کوین‌ ها تمام کارکردها و ویژگی‌ های پول را به ‎صورت دیجیتال دارند و به‌ عنوان روش پرداختی محسوب می‌شوند و کارکرد دیگری ندارند. هر کوینی‌ بلاکچین خودش را دارد، مثلاً:

  • بلاکچین بیت‌ کوین
  • بلاکچین لایت‌ کوین
  • بلاکچین مونرو

نکته‌: باید بدانید که اگر در حال حاضر با فناوری بلاکچین آشنا نیستید، ابتدا باید با این فناوری آشنا شوید.

توکن چیست؟

می‌ توان گفت توکن، نماینده یک دارایی تایید شده و دارای ارزش مانند ارز، سهام یک شرکت، حواله و… است. توکن‌ ها علاوه بر اینکه می‌ توانند همانند کوین‌ ها به عنوان روش پرداختی مورد استفاده قرار بگیرند، کارکردهای بیشتری نیز می‌ توانند ایجاد کنند. به عنوان مثال با استفاده از توکن‌ ها می‌ توان به خدمات یک پروژه دسترسی پیدا کرد. به عنوان مثال شما برای دسترسی به خدمات بلاکچین اتریوم باید توکن اتر Ether خرج کنید. توکن استورج (Storj) نیز نمونه مناسبی برای این مورد است. با داشتن این توکن‌ می‌ توان به به پلتفرم ذخیره‌ سازی اطلاعات این پروژه دسترسی پیدا کرد. این توکن‎ بر بستر بلاکچین اتریوم اجرا می‎ شوند. یک مثال بسیار خوب دیگر در این زمینه توکن بیت ‎تورنت ترون (BitTorrent Tron) با نماد BTT است که بر بستر بلاکچین ترون عمل می‌ کند. با استفاده از این توکن شما می‌ توانید به شبکه اشتراک فایل همتا به همتا دسترسی پیدا کنید. خالی از لطف نیست توکن Basic attention token با نماد BAT رادر اینجا ذکر کنیم. BAT توکنی برای بهبود صنعت تبلیغات دیجیتال و آنلاین است. مرورگر Brave توسط BAT نیز به همین منظور ایجاد شد. هدف این پروژه این است که تولید کنندگان محتوا (مثلا ویدئوها) و افرادی که تبلیغات را نگاه می ‎کنند بخشی از درآمد تبلیغات را دریافت کنند. BAT در حال حاضر بر روی شبکه اتریوم در حال اجرا است.

  • در حوزه رمزارز ها در حال حاضر از بلاکچین اتریوم، بایننس، نئو، ترون و … برای ذخیره و ارائه توکن های ICO ها استفاده می شود. به عبارت دیگر، در پروژه ای که بر روی بلاکچین اجرا خواهد شد، توسعه دهندگان آن پروژه، توکن های مخصوص آن پروژه را می سازند که توسط آن ها می شود در این پروژه فعالیت کرد.

انواع توکن:

توکن‎‌ها انواع زیادی دارند، اما در این بخش سه دسته از پرکاربردترین آنها ذکر شده است. 

  1. توکن‌‌های ارزی (Currency tokens): همانطور که از نام آنها مشخص است، از این توکن‌ ها به عنوان یک روش برای پرداخت و ذخیره ارزش استفاده می‌ شود، بنابراین کاربرد این توکن‌ ها دقیقا همانند پول است. توکن ‎های USDC و PAX از جمله توکن ‎های ارزی هستند که بر بستر بلاکچین اتریوم عمل می‌ کنند و ارزش آنها برابر ۱ دلار است.
  2. توکن‌‌های کاربردی (Utility tokens): این نوع از توکن‌ ها به دارندگان‌ شان اجازه دسترسی به یک محصول یا سرویس خاص را می‌ دهند. توکن‌ های کاربردی چندکاره هستند و معمولا بر روی یک بلاکچین مانند اتریوم ساخته می‌ شوند و در همان شبکه می‌ توانند مورد استفاده قرار گیرند. توکن‌های Storj، BTT و BAT که در بالا معرفی شدند توکن‌ های کاربردی هستند.
  3. توکن‌‌های دارایی (Asset tokens): این توکن‌ ها به عنوان نماینده دیجیتال یک دارایی در یک پلتفرم یا سازمان شناخته می‌ شوند. مثلا ممکن است یک توکن، نماینده و نشانگر مقدار مشخصی املاک یا دارایی فیزیکی مانند طلا باشد. مثال مناسب در این زمینه توکن DGX یا Digix Gold Token بر بستر بلاکچین اتریوم است که ارزش هر ۱ DGX برابر با ۱ گرم طلا می‌ باشد.

هدف توکن‌‌ها

اکثر توکن‌‌ها در اپلیکیشن‌‌های غیرمتمرکز یا dApp استفاده می‌شوند. وقتی توسعه‌ دهندگان توکن‌ هایشان را می‌ سازند، می‌ توانند تصمیم بگیرند که می‌ خواهند چه تعداد توکن ساخته شود و این توکن‌ ها بعد از ساخته شدن برای چه کسی ارسال شود. در این مقطع، بخشی از این توکن‌ ها به بلاکچینی که توکن بر روی آن ساخته شده پرداخت می‌ شوند. توکن‌ ها اغلب بعد از ساخته شدن برای فعال‌ سازی قابلیت‌ های اپلیکیشن مورد نظرشان استفاده می‌ شوند. برای مثال، موزیکوین توکنی است که امکان دسترسی به قابلیت‌های مختلف پلتفرم موزیکوین را فراهم می‌ کند. این دسترسی می‌ تواند شامل تماشای یک موزیک ویدیو یا گوش دادن به یک موسیقی باشد. صرافی بایننس (Binance) نیز توکن مخصوص خودش را دارد. اگر کاربران از توکن این صرافی که BNB نام دارد استفاده کنند، کارمزد ترید یا معامله در این صرافی برای آن‌ ها با تخفیف محاسبه می‌ شود. برخی توکن‌ ها با هدف کاملاً متفاوتی ساخته می‌شوند تا نشانگر یک چیز فیزیکی باشند.

  • فرض کنید می‌‌خواهید خانه‌ی خود را با استفاده از یک قرارداد هوشمند بفروشید. در این صورت نمی‌ توانید خانه‌ی خود را به شکل فیزیکی در قرارداد هوشمند خود قرار دهید، درست است؟ بنابراین باید از توکنی استفاده کنید که نشانگر خانه‌ی شما باشد. WePower  با نماد WPR نمونه‌ای مناسب از توکن‌ هایی است که نشانگر چیزهای فیزیکی هستند. این توکن نشانگر جریان برق است. پروژه‌ی WePower یک dApp است که به کاربران اجازه می‌ دهد با استفاده از قراردادهای هوشمند در بلاکچین برق خرید و فروش کنند. توکن این پروژه نشانگر مقدار مشخصی انرژی است.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *